NavBar
nr. 12
VICTORIA, BC,
wrzesień 2009

INFORMACJE 
LOKALNE
ważne adresy i kontakty


ARTYKUŁY

Od Redakcji


Ewa Caputa - Druga Wojna Światowa
70 lat po wybuchu II Wojny Światowej


Edward Kamiński - Przyjdzie Kumeta
Sensacje sezonu ogórkowego


Ewa Caputa - Baśniowy Świat
Z wystawy Wiesi Godek


Urszula Zielińska - Warszawskie Pomniki 2
Dalszy ciąg o historii Warszawskich pomników


Edward Kamiński - Bomba
atomowa zgubiona nad Vancouver Island


FOTOREPORTAŻE

Czerwcowa Biesiada

Polacy na Greckim Festiwalu

10-lecie Cook'n Pan Deli


NADCHODZĄCE IMPREZY:

Akademia o Powstaniu

27 września

LASOWIACY

2 października


Ewa Caputa

II Wojna Światowa - 70 lat

Niepokój panował w Polsce już od jakiegoś czasu. Ludzie szeptali o wojnie i o tym, że Niemcy się zbroją i próbują rozpychać się w Europie. Aneksja Czech w 1938 stanowiła preludium do tego, co miało nastąpić. Polscy dyplomaci i politycy zdawali sobie sprawę z realnie grożącego Polsce niebezpieczeństwa, a jednak Marszałek Rydz Śmigły zapewniał, że Polska nie odda ani guzika.

Polska kawaleria w kampanii wrześniowej 1939

Bezpieczeństwo Polski gwarantowane miało być nie tylko wspaniale uzbrojoną armią, ale również szeregiem międzynarodowych umów i dyplomatycznych układów. Dlatego, gdy 1 września 1939 roku okazało się, że hitlerowskie Niemcy w podstępny sposób zaatakowały Polskę, wielu ludziom trudno w to było uwierzyć. Dopiero ryk samolotów nad głowami i spadające z nieba bomby uświadomiły im nagłe zagrożenie.

Uwaga! Uwaga! Tu Polskie Radio Warszawa. Dziś w nocy wojska hitlerowskich Niemiec przekroczyły granice Polski atakując ją z trzech stron. Uwaga! Uwaga! Jesteśmy uwikłani w wojnę obronną. Wzywa się wszystkich obywateli do stawienia się do służby.

Po raz kolejny w historii Polski mężczyźni ruszali do walki z wrogiem, a kobiety zostawszy w domu darły prześcieradła na bandaże.

To nie może potrwać długo – pocieszali się ludzie zaklejając okna papierowymi krzyżami z taśmy, mającymi ochronić szyby przed pękaniem w trakcie bombardowań. Słuchali radia i wierzyli w rychłą pomoc ze strony Francji i Anglii i szybkie zwycięstwo. Tymczasem w dwa tygodnie po napadzie Niemców, 16 września Polska została zaatakowana przez Rosję Sowiecką. Wynikiem tej agresji były wywózki na Sybir, całymi rodzinami, wielu tysięcy polskiej ludności cywilnej, liczne aresztowania i masowe mordy polskich jeńców, oficerów i żołnierzy z oflagów w Katyniu, Kozielsku i w innych miejscach byłego ZSSR-u.

Wojna trwała sześć lat i straciło w niej życie wiele milionów ludzi na całym świecie. Od wybuchu wojny mija właśnie siedemdziesiąt lat. Miedzy nami ciągle żyją ci, co tę wojnę przeżyli, oni pamiętają to najbardziej; to im wojna zabrała najbliższych, dzieciństwo, młodość. W każdej polskiej rodzinie jest ktoś taki, kto pamięta wojnę. Nawet dla tych, którzy urodzili się w parę lat po wojnie jest ona pewnego rodzaju obciążeniem. Czują oni na sobie jej wpływ i to nie dlatego, że wojnę widzieli w kinach i na ekranach telewizorów, ale również dlatego,że słyszeli o niej od dziadków lub rodziców. Ślady wojny, tablice upamiętniające ofiary wojny, których nie widuje się w Ameryce zbyt często, w Europie znajdują się w każdym mieście. W Polsce spotyka się je w większości wsi i miast, a w stolicy Polski widuje się je na każdej ulicy Śródmieścia, Starówki, Mokotowa i innych warszawskich dzielnic, które w czasie Powstania Warszawskiego były przez 63 dni polem bitewnym i tragicznym cmentarzyskiem pokolenia Kolumbów.

II Wojna Światowa przyniosła całej Europie straszliwe spustoszenie, a w Polsce szczególnie była powodem wielkiej społecznej krzywdy. Stała się przyczyną tragedii indywidualnych i narodowych, ale też tragedią całej ludzkości, bo pokazała jak nisko stoczyć się może człowieczeństwo, gdy zwykli ludzie zaślepieni złą ideologią są gotowi wykonywać najokrutniejsze rozkazy.

Od ostatniej wojny światowej mija siedemdziesiąt lat. Są to dla większości świata lata przeżyte w atmosferze pokoju. I niech tak dalej trwa.

***

Napisz do Redakcji