nr. 64
VICTORIA, BC,
WRZESIEŃ 2015
NavBar

INFORMACJE 
LOKALNE
ważne adresy i kontakty

NADCHODZĄCE IMPREZY
I WYDARZENIA

Polska szkoła
zaprasza

Zabawa Halloween
Dom Polski
31 pażdziernika

Wszystkich Świętych
UROCZYSTA MSZA
kościół Sacred Heart
1 listopada

Zebranie
sprawozdawcze
Dom Polski
4 listopada

Akademia
Niepodległości

Dom Polski
8 listopada


ARTYKUŁY

Od Redakcji

T.Bielecki -
Gdyby to ...

Pakt Ribbfentrop-
Mołotow

E. Kamiński-
Jak to na wojence

gdy ułan z konia spadnie

A.Śmiarowski
O Solidarności

wspomnienie

E.Korzeniowska-
Wojnę szatan
spłodził

o Marii Pawlikowskiej-
Jasnorzewskiej

L.Mongard-
Mięta

botanika stosowana

Andrzej
Wróblewski
W galerii Stron

Helena Mniszkówna
Trędowata

odc. 19


Rozmaitości

Indeks autorów

ECK

Andrzej Wróblewski - "Rozstrzelanie" i ...


Andrzej Wróblewski - "Rozstrzelanie" (1948)

Twórczość Andrzeja Wróblewskiego (1927 - 1957), polskiego malarza okresu socrealizmu, jest wyrazem humanistycznego protestu przeciwko globalnemu zniewoleniu społeczeństw. Jest to malarstwo w większości figuratywne, (choć spod pędzla artysty wychodziły także obrazy abstrakcyjne), oszczędne w formie, ale pełne ekspresji. Artysta doświadczył wojny i to wojenne przeżycia wypełniają jego wyobraźnię. Te doświadczenia są tworzywem twórczej wiwisekcji, zapisanej na twardym dysku pamięci.


Andrzej Wróblewski - "Rozstrzelanie poznańskie" (1949)

Jego obrazy są czytelną opowieścią o utracie wiary w człowieczeństwo. Wyrażone silną kreską, wypełnioną plamami wyszarzałego koloru z przewagą zimnych błękitów, mają w sobie coś z sennych wizji. Tłem dla jakby wyciętych z kartonu postaci są ściany, rekwizytami plamy na murze, cienie. Są to, więc obrazy realistyczne.


Andrzej Wróblewski - "Rozstrzelanie z gestapowcem" (1949)

Realne jest też odczłowieczenie obecne na tych płótnach, którego przedmiotem są ofiary totalitarnych systemów poddawane egzekucji. Analizując je dogłebnie, twórca ukazuje grozę działania reżimu posługującego się przemocą. Jest w tych płótnach również przesłanie filozoficzne plastycznie ukazujące, kruche istnienie, które samo w sobie jest przecież piękne. Dlatego, artystyczne poszukiwania Wróblewskiego nie ograniczają się tylko do sfery tragicznych przeżyć, bowiem twórca dąży do piękna.


Andrzej Wróblewski, "Rozstrzelanie VIII, Egzekucja" (1949)

Poszukiwanie piękna egzystencji jest obecne w tych płótnach podskórnie. Oprócz smutnych przepełnionych katastrofizmem dzieł np. z cyklu „Rozstrzelanie” lub „Ukrzesłowienie” artysta tworzy obrazy odsłaniającej różnorodne sfery artystycznych poszukiwań. Takie na przykład są planerarne widoki malowane na rewersie innych obrazów, jakby ustawione w kontraście do szarości codziennego życia.
Malowanie dwustronnych obrazów wynika tu nie z braku materiałów malarskich, jak można by pomyśleć, a z celowych zamierzeń artysty opisującego obrazami piękno świata, stojące w drastycznym konflikcie z wymogami poprzednich estetyk, zabieg ten jest, więc metaforycznie zakodowaną informacją.


Andrzej Wróblewski - "Rozstrzelanie na ścianie" (1949)

Malarstwo Andrzeja Wróblewskiego nadaje sygnały o bliskości kolejnego wymiaru. Na tym, między innymi polega talent tego artysty, którego geniuszem zachwycają się dziś światowi krytycy, a kolekcjonerzy płacą wysokie sumy za jego obrazy. >


A. Wróblewski - "Treść Uczuciowa Rewolucji" (1948)

Przejdź dalej

Napisz do Redakcji