nr. 68
VICTORIA, BC,
STYCZEŃ 2016
NavBar

INFORMACJE 
LOKALNE
ważne adresy i kontakty

NADCHODZĄCE IMPREZY
I WYDARZENIA

Komunikat
konsulatu
podwójne
obywatelstwo

Zabawa
Walentynkowa

Dom Polski
13 luty


ARTYKUŁY

Od Redakcji

E. Sawicka
Tadeusz Konwicki

sąsiad

ECK
Cały naród

buduje stolicę

tygodnik Piast
Kolumna Zygmunta

Warszawa

E. Caputa-
Teatr

w Domu Polskim

B. Głogowska-
Nabieranie
Odwagi


E. Caputa-
Wśród swoich
Wywiad z Adelą

L. Mongard-
Włoszczyzna


W Galerii Stron
Warszawa
pędzlem Canaletto


Helena Mniszkówna
Trędowata

odc. 23

Rozmaitości

Indeks autorów

Lidia Mongard

Włoszczyzna


naszych okolicach składa się ze związanych sznureczkiem marchewki, pietruszki, kawałka korzenia selera i pora. Gdy por jest za duży, czyjaś doświadczona ręka kroi go na części, aby zapewnić właściwą harmonie smaków będących podstawą wszelkich wywarów i wielu zup. Wymienione warzywa oprócz smaku, uzupełniają zupowe wartości odżywcze, jakkolwiek rozgotowane nie wyglądają zbyt apetycznie, więc gdy nie przygotowujemy czystego rosołu lub barszczu, warto je zmiksować i użyć do zgęszczenia potrawy.
Każdy ze składników pączka włoszczyzny ma zastosowanie w ziołolecznictwie, co można uznać za argument, ze im więcej używamy ziół w kuchni, tym mniej ich potrzebujemy, jako lekarstw.
Por należy do tej samej rodziny, co szczypiorek, cebule i czosnek i choć posiada podobne właściwości bakteriobójcze ma delikatniejszy smak i nadaje się do spożywania, jako “jarzynka”, albo surowy dodatek do salat. Jest dostępny w okresie zimowym warto, więc zapoznać się z przepisami jak go używać, bo zapewnia odporność na grypy i przeziębienia. Moimi ulubionymi sposobami wykorzystania tego warzywa jest zupa z porów i ziemniaków, albo pieczona potrawka z jego białej części zawiniętej w wędzony boczek lub tłustawą szynkę. Staram się też podawać surówkę z jabłek lub pomarańczy doprawionych drobno pokrojonym porem, bo wierzę, ze posiada ona więcej wartości odżywczych niż zimowe sałaty listkowe, nawet te przygotowywane z upraw, “organicznych”, ale hodowane pod sztucznym światłem.
Korzeń selera jest doskonałym warzywem, które można smażyć, gotować, piec lub jeść surowym jako dodatek do sałatek albo jako główny składnik w sławnej surowce znanej z Hotelu Waldorf Astoria. Seler jest zasobnym źródłem witaminy K, która wspomaga absorbowanie substancji wzmacniających kości. Sok z selera zalecany jest na poprawę przemiany materii, specjalnie w diecie odchudzającej.
Marchew jest jedną z najpopularniejszych jarzyn korzeniowych i chyba każdy ma ulubiony sposób jej przyrządzania. Jakkolwiek warto tez jeść ją surową, lub regularnie pic wyciśnięty z korzenia sok, co dostarcza wyjątkowo dużej ilości witamin i minerałów. Składniki występujące w marchwi wspomagają zdrowie i są nieocenione dla urody. Maseczka z utartego korzenia widocznie poprawia wygląd zmęczonej cery, a wyciągi z owoców wchodzą w skład cenionych kremów kosmetycznych.
Pietruszka jest rośliną znaną od starożytności, ale stosunkowo nie dawno wyselekcjonowano odmianę kulinarną z użytecznym korzeniem i częścią nadziemną. Wywar z korzenia i owoców pietruszki zalecany jest w schorzeniach nerek a okłady z wyciśniętego soku łagodzą obrzęki. Korzeń dodaje zupom specyficznego smaku, który pozwala na zmniejszenie ilości używanej soli. Natka pietruszki jest nie tylko efektowna ozdobą wielu dań, ale i doskonałym źródłem witaminy C. Dla wizualnego efektu i by nie utracić witamin, dodaje się ją po ugotowaniu potrawy. Doskonałym sposobem wykorzystania pietruszki zielonej i jej zalet jest libańska potrawa tabuli a także pietruszkowa wersja sosu pesto. Żucie listków odświeża oddech, zwłaszcza po spożyciu czosnku i innych, “wonnych” dodatków kulinarnych. Pietruszkowej natki nigdy nie powinno nam zabraknąć, zwłaszcza, że jej woń, podobno, poprawia samopoczucie. Można ją wysiewać nie zależnie od sezonu, w ustawionych na słonecznym parapecie doniczkach, albo hodować, w podobnym środowisku, z zapowiadających życie szczytów korzenia.
Pietruszka, jak i pozostałe włoszczyznowe warzywa jest byliną produkującą owoce w drugim roku. Jeśli wyhodowaliśmy jarzyny we własnym ogrodzie, warto zostawić po jednej roślinie, aby móc zebrać nasiona. Pietruszka i por wysieją się same, trzeba tylko będzie rozsadzić młode sadzonki. Dojrzale baldachy marchwi i selera należy zebrać jesienią i przesuszyć. Marchew najlepiej wschodzi, gdy sieje się ją do wygrzanej ziemi. Seler wymaga wczesnego wysiania do skrzynki umieszczonej w ocieplonym, jasnym miejscu. Można także spróbować zaczęcie nowych selerów już w styczniu wsadzając do skrzynek puszczające pędy, drobne, boczne korzonki.
Ogrodowy nadmiar jarzyn warto przechować na zimowe zużycie. W naszym łagodnym klimacie wystarczy przykryć grządki z marchwią i selerem (a także buraczkami) zgrabionymi jesienią liśćmi, aby móc wyciągać jędrne korzenie najmniej do końca lutego. Pocięte w “słupki “, lub utarte na grubej tarce warzywa można pasteryzować w lekkiej zaprawie octowej i używać je, jako urozmaicenie do przekąsek i sałatek. Obgotowany seler i marchewka nadają się na mrożonki, specjalnie atrakcyjne, gdy się je doda do ziemniaczanego pure (koniecznie pamiętając o posypaniu potrawy świeżą pietruszką).
Pokrojone w cienkie plasterki korzenie marchewki, pietruszki i selera, połączone z proporcjonalnie odpowiednia ilość pora można skutecznie ususzyć i tak uzyskamy podstawę do zimowych zup, które uzupełnione jarzynami i proteinami z cotygodniowych ofert zapewnia smaczne, odżywcze i ekonomiczne posiłki przez cały sezon zimowy. >

  Następny artykuł:

Napisz do Redakcji